زبان شِکوهٔ ما لعل یار می‌بنددلب پیاله دهان خمار می‌بندد

ز جوش باده خم از جای خویشتن نرودجنون چه طرف ازین خاکسار می‌بندد؟

غبار خاطر من آن قدر گران‌خیز استکه ره به جلوه سیل بهار می‌بندد

به من عداوت این چرخ نیلگون غلط استکدام آینه طرف از غبار می‌بندد؟

به این امید که در دامن تو آویزدنسیم پیرهن از مصر بار می‌بندد

اگر نه روی تو آیینه را دهد پردازدگر که آب درین جویبار می‌بندد؟

کلید آه ترا جوهری اگر باشدکه بر رخ تو در این حصار می‌بندد؟

به دست، کار جهان را تمام نتوان کردجهان ازوست که همت به کار می‌بندد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. جواب آن غزل بلبل نشابورست«که رنگ لاله و گل برقرار می‌بندد»

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern