صراحیی که دم صبح قلقلی داردچو بلبلی است که مد نظر گلی دارد

زبان شانه ز وصفش به یکدیگر پیچیدکجا بهشت چو آن زلف سنبلی دارد؟

سرم ز شعله سودا چو دود می نگردمگر دلم سر پیوند کاکلی دارد؟

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز حال صائب و نومیدیش چه می پرسینمی رسد به تو دستش، توکلی دارد

Sübh çağı mey kuzədə dalğalanıb gəldi dilə,Sanki bülbüldü, səhər vaxtı qoşur nəğmə gülə.

Zülfünün tərifini şanə yenə dil-dil ötür,Tapa bilməz ona tay, kim gəzə dünyanı belə.

Eşqimin atəşi artdıqca dumanlandı başım,Elə bil, kakilə bağlanmış ürək min tel ilə.

O, piləkli papağın əyri qoyarsa, yeri var,Papağı şam, özü gül, eşqi düşüb əldən-ələ.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Saibin halını sorma, o ümidsizdi yenə,Sənə çatmırsa əli, bil ki, pərişandı hələ.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love