بیاض گردن او دست من ز کار بردبیاض خوش قلم از دست اختیار برد

بجز خط تو کز او چشمها شود روشنکه دیده گرد که از دیده ها غبار برد؟

به خون کسی که تواند خمار خویش شکستچرا به میکده دردسر خمار برد؟

نشسته است به خون گرچه هیچ کس خون رامرا غبار ز دل سیر لاله زار برد

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز ضعف تن به زمین نقش بسته ام صائبمگر مرا تپش دل به کوی یار برد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern