خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند

چنان غبار خط آن صفحه عذار گرفتکه جای حاشیه زلف برکنار نماند

ز خوشه چینی این چهره های گندم گونسفید را به نظر یک جو اعتبار نماند

ز نغمه سنجی داود گوش می گیرندفغان که نغمه شناسی درین دیار نماند

ز پیش آتش خویش چگونه بگریزممرا که قوت پرواز یک شرار نماند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خموشیم اثر شکر نیست چون صائبدماغ شکوه ام از اهل روزگار نماند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love