ز دل خیال میانش به در نمی‌آیدز لفظ معنی پیچیده بر نمی‌آید

نظر ز عارض او برنمی‌توانم داشتبهشت اگر چه مرا در نظر نمی‌آید

پیام لطف تو با عاشق اختیاری نیستگرفتگی ز نسیم سحر نمی‌آید

به باددستی طوفان چه می‌کند لنگرشکیب با دل خودکام برنمی‌آید

شرر به آتش سوزنده بازگشت نمودحضور خاطر ما از سفر نمی‌آید

ز آبگینه او بر دلم غباری نیستکه عاشقی ز پریشان نظر نمی‌آید

سبوی باده دل تنگ در جهان نگذاشتز دست بسته مگو کار برنمی‌آید

دلم دونیم شد از دیدنش که می‌گویدکه کار تیغ ز موی کمر نمی‌آید

چرا ز بیم کنار از کنار می‌گذریترا که موی میان در نظر نمی‌آید

ازین چه سود که دریاست در گره او راچو دفع تشنه‌لبی از گهر نمی‌آید

ز شرم خنده او استخوان صبح گداختشکر به حسن گلوسوز برنمی‌آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. که بر چراغ دل من زد آستین صائبکه بوی سوختگی از جگر نمی‌آید

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets