ز ماه نو سفرم تا خبر نمی آیدحضور خاطر من از سفر نمی آید

غم زمانه چنان تنگ کرده دایره راکه صبح را نفس از سینه نمی آید

فشرد پنجه عقل بلند بازو راکسی به تاک زبردست برنمی آید

چگونه بی سبب آید ز دل سخن به زبانگهر به پای خود از بحر برنمی آید

سخن شکسته تراود ز کلک پر سخنمچها به شاخ ز جوش ثمر نمی آید

گهر به خامه من همچو اشک در تاک استچه سود جوهریی در نظر نمی آید

رگ بریده تاک از گریستن بس کردزمان گریه من چون بسرنمی آید

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. مدار چشم گشایش ز کلک خود صائبگرهگشایی از نیشکر نمی آید

Bu təzə ayda da bir tazə xəbər gəlmədi, yox,Nə zaman baş tutacaqdır bu səfər, gəlmədi, yox.

Açılan dan yeri də dinməyə tapmışdı macal,Hərcayı qəlb gecə getdi, səhər gəlmədi, yox

Kəsilən meynə töküb göz yaşı, axır susdu,Gözlərim bir qərara gəldi məgər? Gəlmədi, yox!

Dünyanı təng elədi başıma bu çərxi-fələk,Sübhün o gül nəfəsindən də səmər gəlmədi, yox.

Səbəbi olmasa, qəlbdən dilə gəlməz bir söz,Sahilə öz-özünə gəldi göhər? Gəlmədi, yox!

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Elə zənn eyləmə, Saib, qələmin könlüm açar,Neyşəkər bəndini kəsməklə şəkər gəlmədi, yox.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate