مست است وخنده بر من مهجور می کندکان نمک ببین چه به ناسور می کند

درفکر دانه دزدی خالش گداختمدامم به خاک نقش پی مور می کند

ما صلح می کنیم به یک کوکب از فلکخرمن چرا مضایقه با مور می کند

نزدیک او اگرچه مرا راه حرف نیستاما نگاهبانیم از دور می کند

سر سبز باد تاک که زهاد خشک راسیلی زنان ز سایه خود دور می کند

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. غیر از سپند سوخته جان در حریم اودیگر که یاد صائب مجهور می کند

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets