رفتی و خط و خال تو از دل نمی‌روداین نقش دل‌نشین ز مقابل نمی‌رود

گرد کدورت از دل بی‌رحم گل‌رخانبی بال و پر فشانی بسمل نمی‌رود

یک سو گذار شرم که بی‌روی گرم شمعپروانه بی‌حجاب به محفل نمی‌رود

افسردگان چو سنگ نشانند خرج راهپای به خواب رفته به منزل نمی‌رود

دل را به هم شکن که ازین بحر پرخطرتا نشکند سفینه به ساحل نمی‌رود

تا غوطه در عرق نزند جبهه کریمگرد خجالت از رخ سایل نمی‌رود

بی‌پیچ و تاب نیست غبارم چو گردباداز مرگ خارخار تو از دل نمی‌رود

از پا شکستگان چراغ است تیرگیزنگ کدورت از دل عاقل نمی‌رود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از دور باش وحشت مجنون دور گردصائب به طوف بادیه محمل نمی‌رود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets