از نور وحدت آن که دلش بهره ور شودکی از هجوم ذره پریشان نظر شود

جایی که هفت پرده حجاب نظر نشدکی آسمان حجاب دل دیده ور شود

رنگش ز آفتاب قیامت نمی پردرخسار هر که لعل به خون جگر شود

ته جرعه ای ز جسم گرانجان او بجاستآن را که از محیط کف پای تر شود

طالع نگر که دیده من در حریم وصلاز شرم عشق حلقه بیرون در شود

هر خار بی گلی گل بی خار می شوددر راه سالکی که ز خود بیخبرشود

هر برگ سبز دامن پر سنگ می شودروزی که نخل طالع ما بارور شود

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چندان که خط زیاده دهد گوشمال حسنصائب امیدواری من بیشتر شود

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring