چین پیشانی ما شد مه عید آخر کارآنچه می‌جست دل غمزده، دید آخر کار

بی نسیم سحری غنچه ما خندان شدقفل از پرّه خود ساخت کلید آخر کار

ماه عیدی که ز آفاق طلب می‌کردیماز غبار دل ما گشت پدید آخر کار

دانهٔ سوختهٔ ما ز عرق ریزی سعیچون شرر از جگر سنگ دمید آخر کار

آب شد گرچه دل شبنم ما از گردشاینقدر شد که به خورشید رسید آخر کار

ورق دیده یعقوب همین مضمون استکه شود صبح طرب چشم سفید آخر کار

گرچه از چهره گل شبنم ما دور افتادبه لب تشنه خورشید رسید آخرکار

کاش در جوش گل از خاک مرا بر می‌داشتپر و بالی که به فریاد رسید آخرکار

ثمر تلخی ایام تهیدستی بوداز نبات آنچه چشاندند به بید آخرکار

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. از وصال رخ او کامروا شد صائبانتقام خود از ایام کشید آخرکار

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring