تا دست دست توست میی در ایاغ ریزبر هر زمین که رسی رنگ باغ ریز

جام جم و سفال، گل یک حدیقه اندمانند شیشه می به لب هر ایاغ ریز

زان باده ای که ریگ روان تردماغ ازوستیک قطره درپیاله این بیدماغ ریز

ذوق کدام باده به خوش دشمن است؟تا عندلیب مست شود خون زاغ ریز

بلبل برای چیست خس و خار آشیان؟مشتی به چشم رخنه دیوار باغ ریز

دستت اگر به سوده الماس می رسددرآستین زخم و گریبان داغ ریز

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب بکش ز میکده عشق ساغریته جرعه نشاط به رخسار باغ ریز

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love