دل به دنیا نگذرد خرد دوراندیشنشود برق سبکسیر مقید به حشیش

ترک دنیای فرومایه سر همتهاستورنه شاهان ز چه همت طلبند از درویش ؟

زاهد خشک که در بوته ریش است نهانخارپشتی است که در هر سر مو دارد نیش

با عمل دامن تقوی زمناهی چیدناحتراز سگ مسلخ بود از شاشه خویش !

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب آرامگهش قلعه فولاد بودهرکه بیرون ننهد پای ز اندازه خویش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets