سرو گلزار بهشت است قد دلجویشلاله باغ تجلی است رخ نیکویش

من که از رشک دل روشن خود می سوزمچون ببینم که شود آینه همزانویش ؟

بخیه راز نهان جوهر شمشیر شده استبس که شد آینه پردا(ز د)لم ازبویش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. خانه اش گر شود از موج حوادث ویرانصائب آن نیست که لنگر بکند ازکویش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring