مگر ز موج شراب است رشته سازش؟که می دود به رگ و پی چو روح آوازش

کباب مطرب رنگین نوای عشق شومکه ساخت گوشه نشین عندلیب راسازش

چو شیشه هرکه به آوازه می کند احسانگران به گوش خورد بانگ مغز پردازش

کریم اوست که صد جام اگر دهد چون خمچنان دهد که نگردد بلند آوازش

سر جدال به صیاد پیشه ای دارمکه سنگ، سینه کبک است پیش شهبازش

زخون کبک، بدخشان شده است سینه کوههنوز تشنه خون است چنگل بازش

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کلاه گوشه به خورشید و ماه می شکندکسی که خامه صائب کند سرافرازش

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern