روزی که سوخت برق تجلی نقاب گلبلبل چگونه اب نشد از حجاب گل

حاجت به سر گشودن مینای غنچه نیستما را بس است دیدن رنگ شراب گل

بلبل ز زخم خار به فریاد آمده استآه آن زمان که تیغ کشد آفتاب گل

در خار غوطه می زنم و خنده می کنمبلبل نیم که ناله کنم در رکاب گل

از باغ چون نسیم تهیدست می رومبا آن که چشم باختم از انتخاب گل

بلبل به خواب مستی و طفل نسیم شوخاز یکدگر چگونه نریزد کتاب گل

عاشق زبوی سوختگی تازه می شوداینجا گل چراغ بود در حساب گل

تا آمده است بلبل ما در حریم باغخمیازه می کشد به دریدن نقاب گل

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب جواب آن غزل این که گفته اندبلبل ز جام لاله ننوشد شراب گل

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern