نالهٔ من می‌زند ناخن به دل ناهید راگریهٔ من تازه رو دارد گلِ خورشید را

خطِ آزادی است از اهلِ طمع، بی حاصلیعقدهٔ پیوند در دل نیست سرو و بید را

نامِ شاهان از اثر در دور می‌باشد مدامجام می دارد بلند، آوازهٔ جمشید را

کوکبِ اقبال و دولت شوخ‌چشم افتاده استمشرقِ دیگر بود هر صبحدم خورشید را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. دوربینی کز مآلِ شادمانی آگه استتیغِ زهرآلود می‌داند هلالِ عید را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring