چند روزی بر در صبر و تحمل می زنمدست امیدی به دامان توکل می زنم

چند پاداش تنزل سرگرانی واکشمبعد ازین من هم تغافل بر تغافل می زنم

در خور پروانه من نیست سوز هر چراغخویش را بر شعله آواز بلبل می زنم

چون ندارم دسترس بر طره طرار اودرگلستان شانه ای برزلف سنبل می زنم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. سوختم از غصه صائب، بعد از ین چون بیغمانمی کشم جام شراب و خنده بر گل می زنم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern