نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارمهلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم

نهفتم در رگ جان کفر را چون شمع، ازین غافلکه خواهد از گریبان سر برون آورد زنارم

به زور بردباریها به خود هموار می سازمدرشتی می کند چون آسیا هر کس که در کارم

به آب روی خود از گوهرم قانع درین دریارهین منت خود گو مکن ابرگهر بارم

از آن هر روز آب گوهر من بیش می گرددکه گردد آب از شرم تهیدستی خریدارم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. کنم در نوبهاران صرف برگ و بار خود صائبخزان را نیست رنگ از باددستیها زگلزارم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern