ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصلعنان گسسته تر از موجه سیراب شدم

تو از نظاره رخسار خود مشو غافلکه من ز هوش ز نظاره نقاب شدم

ز پشت پا که براین خاکدان زدم صائببه یک نفس چو مسیح آسمان رکاب شدم

درین ریاض چو شبنم اگر چه آب شدمخوشم که محو تماشای آفتاب شدم

عجب که صبح قیامت مرا کند بیدارکه از نظاره آن چشم مست خواب شدم

امید گنج گهر آب در گلم داردز ترکتاز محبت اگر خراب شدم

ز پیچ و تاب اگر رشته می شود کوتاهیکی هزار من از مشق پیچ و تاب شدم

وبال دامن گل نیست خون بلبل منکه من به شعله آواز خود کباب شدم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. به سیر چشمی من گوهری نداشت محیطز چشم شور تهی چشم چون حباب شدم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring