ما رنگ گل ز بوی گل ادراک کرده ایمسیر بهار در خس و خاشاک کرده ایم

چون اهل زهد شاخچه بندی نمی کنیمترک عصا و شانه و مسواک کرده ایم

چون ابر هر کجا قدم ما رسیده استگنج گهر ز آبله در خاک کرده ایم

در سینه کرده ایم نهان راز عشق رازنجیر برق از خس و خاشاک کرده ایم

ما را نظر به روزن قصر بهشت نیستتا سر برون ز حلقه فتراک کرده ایم

چون آفتاب اگر چه نداریم لشکریتسخیر عالم از نظر پاک کرده ایم

سعی از برای رزق مقدر نمی کنیمما این عرق ز جبهه خود پاک کرده ایم

نومید نیستیم ز احسان نوبهارهر چند تخم سوخته در خاک کرده ایم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب چرا قبول نگردد دعای ما؟ما قبله خود از جگر چاک کرده ایم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring