Yaylıq
Xəyalımdan getməyirUca dağlar qoynundaBir kiçik kənd – Almalıq.Orda mənə türk qızıVerdi o gün sevincləBir ağ yaylıq – anmalık.O yaylığın üstündəÇəkmişdir rəssam əli:
Bir az torpaq,Bir az su;Bir al günəş,Bir ağ gül.Görən deyir: nə safdırSənətkarın əməli,Sənətkarın duyğusu!İllər keçib o gündən...Nə vaxt açıb yaylığıTamaşa etsəm ona;Sanki baxır gözlərimBərəkətli, bəxtiyar,Bir sevimli cahana...Otağıma tökülür:Günəş ətri, gül ətri...Qanadlanır ilhamım,Heç yorulmaq bilməyir,
Vurur sinəmdə ürək.Dönüb bir gülüstanaBolqarıstan torpağıKönlümdə açır çiçək.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zeynal-xelil-yayliq
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Dağ başından meh əsdi...Aşdı təpə, keçdi düz,
Bağbanla söhbət– Bağban qardaş, nə əkirsən? –Yerə qoydu pöhrəni,
– Neçin pəncərəmi döydün, ey külək?– Neçin pəncərəmi döydün, ey külək?– Odur bax, yar gəlir... Çiynində örpək!
Yenə səhər-səhər başımın üstdənYenə səhər-səhər başımın üstdənQaqqıldaşıb keçir durna qatarı...
Poems by other poets · Nature and spring
Könlümün sevdiyi ey uca dağlar,Ölməyib səfanı bir də sürəydim.
Dövri-rüxsarına geysuyi-pərişan düzülübDövri-rüxsarına geysuyi-pərişan düzülüb,Ya ki, gül dövrünə bir dəsteyi-reyhan düzülüb?!
Laçın qayasıQabarıq sinəli Laçın qayası,Nə qorxunc, heybətli görünüşün var!
دوشم فغان و ناله به هفت آسمان رسیددودم به دل برآمد و آتش به جان رسید