با هر که شکوه از دل افگار می بریممجروح را به سیر نمکزار می بریم

منت بود بر آینه صاف ما گراناز بخت سبز زحمت زنگار می بریم

پوشیدن نظر ز جهان، باز کردن استاز خواب، فیض دولت بیدار می بریم

لفظ از ظهور معنی روشن حجاب نیستما فیض صبحدم ز شب تار می بریم

در مه ز نور مهر توان فیض بیش بردما از نقاب لذت دیوار می بریم

مرغ چمن ز چاک گریبان گل نیافتفیضی که ما ز رخنه دیوار می بریم

از گوشه ای که نیست در او ره خیال راما فیض گوشه دهن یار می بریم

در دست ما ز مال جهان نیست خرده ایدایم خبر به خانه ز بازار می بریم

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. تا دست خود ز باده گلرنگ شسته ایمصائب خجالت از رخ گلزار می بریم

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring