عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور رادر حریمِ سینه افروزد چراغِ طور را

حیرتی دارم که با این نشأه سرشارِ عشقدار چون بر دوشِ خود دارد سرِ منصور را

چند از هر کوکبی نیشی به چشمِ من خورد؟وقت شد کآتش زنم این خانهٔ زنبور را

ای مسیحا از علاجم دست کوته‌کن که نیستصندلی از لای خُم بهتر سَرِ مخمور را

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون ز دل آمد غبارِ خطِ مشکینِ ترا؟کز نظر پنهان کند دلخوش‌کنِ صد مور را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets