ای که چون گل خنده بر اوضاع عالم می زنیمستعد گوشمال خار می باید شدن

همچو صائب صحت جاوید اگر داری طمعخسته آن نرگس بیمار می باید شدن

چون سیاهی شد ز مو هشیار می باید شدنصبح چون روشن شود بیدار می باید شدن

عمرها کار تو با گفتار بی کردار بودبعد ازین کردار بی گفتار می باید شدن

برنخیزد هر که در قید تن آسانی فتادصد بیابان دو ازین دیوار می باید شدن

گوهر آسودگی در حلقه تسبیح نیستدر کمند وحدت زنار می باید شدن

تا شوی چشم و چراغ عالمی چون آفتابخاکمال کوچه و بازار می باید شدن

چشم ها از شبنم گل وام می باید گرفتواله آن آتشین رخسار می باید شدن

تا نگردی فانی از میخانه پا بیرون منهزین مکان بی جبه و دستار می باید شدن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. چون زمین یک جا ستادن می کند دل را سیاههمچو مه گرد جهان سیار می باید شدن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring