اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهنتن سیمین جانان می شود روشن ز پیراهن

ترحم می کند بر دیده نظارگی، ورنهگرانی می کشد آن سرو سیمین تن ز پیراهن

قیامت می کند در بی قراری جذبه عاشقوگرنه چون جدا شد بوی پیراهن ز پیراهن؟

به استعداد، نور از عالم بالا شود نازلنیابد روشنایی دیده سوزن ز پیراهن

ز نومیدی گشایش جو، که چشم پیر کنعانیز پیراهن غبار آورد و شد روشن ز پیراهن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. نبرد از دل می گلرنگ زنگ لاله را صائبکه نتوان داغ مادرزاد را شستن ز پیراهن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love