جانا که ترا گفت که ترک می و نی کن؟بردار لب از ساغر و خون در دل می کن

بر کشتی می نامه نی باد مرادستای مطرب کوتاه نفس، باد به نی کن

تا چند پی کبک به کهسار برآیی؟در پای خم امروز شکار بط می کن

تا روی کند عیش و طرب، پشت به خم دهتا پشت کند محنت و غم، روی به می کن

هان خضر، تو آب در میخانه بیفشانهان ای دم عیسی، تو هواداری نی کن

یک جرعه بر این خاک سیه کاسه بیفشانقارونکده خاک پر از حاتم طی کن

سنگ کف طفلان حشم زنگ برآوردبی درد، ز صحرای جنن روی به حی کن

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. صائب همه کس گوش به فریاد تو داردیک ناله جانسوز درین بزم چو نی کن

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern