صباحت آب در گلزارش از جوی گهربستهنزاکت رشته جان را بر آن موی کمر بسته

سری از کوچه هر رگ برآورده است مژگانشز شوخی تهمت خون بر زبان نیشتر بسته

پریشانان همه جمعند و آن نازک میان حاضرکه غیر از زلف، دیگر طرف ازان طرف کمربسته؟

نگردد چون کف افسوس هر برگ نهال من؟که چون بادام آوردند در باغم نظربسته

برآورده است از دل جوش چندین عقده مشکلگمان ساده‌لوحان این که (ما کمر بسته)

نفس از سینه مجروح چون زخمی برون آیدکه آب چشمه پیکان سپهرم در جگر بسته

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. همانا دل شکست از من درین دریا حبابی راکه چندین صف کمر در کشتنم موج خطر بسته

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring