Vəqta ki gülər bahari-amal,Hər yerdə yaşıllanır çəmənlər.Vəqta ki, olar müsaid iqbalBülbüllər ötər, susar zəğənlər,Parlaq bir işıq alar fəzanı,Dünyanın üzü dönər cinanə,Gəzdikcə o aləmi-ziyanı,Baxdıqca o gülşəni-cəhanə,Yad et, məni – şairanə yad et!

Vəqta ki gələr sevimli ati,Bir dairəyə girər həqayiq.Nuru bürüyər bütün cihati,Ulduzlar ilə yanar məşariq.Vəqta ki bulud, duman görünməz,Qalmaz daha zülmdən nişanə,Yerlərdə bəşər üzü sürünməz,Qurd-quş sığınar bir aşiyanə,Yad et məni – Şaiqanə yad et!

Atəşli, münir əməllərimlə,Bir gün düşərəm soyuq məzarə.Əşari-təranəpərvərimləBir gün susaram dönüb qubarə.Vəqta ki bu şairi-vətəndənDünyada nə iz qalar, nə bir nam,Üzdükcə səadət içrə şən-şən.Sürdükcə dəmadəm ömrü-xoşkam,Yad et məni – qaibanə yad et!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring