حاوی فضایل نفسانی و جامع اختیارات بدیع الصفات کمالات انسانی، اصفهانی است در طب شاگرد نفیس مولانا صدرالدین علی شیرازی است بعد از آنکه مولانای مذکور مدتی در گیلان رشت بسر برده بودند بخدمت صاحبقرانی مغفور مشرف گشت، این مطلع از اشعار اوست :

دامن از من چه کشی، ای بتو ام عهد درست
تا قیامت مه من، دست من و دامن توست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets