دگر گفتی مسافر کیست در راهکسی کو شد ز اصلِ خویش آگاه

مسافر آن بود کو بگذرد زودز خود صافی شود چون آتش از دود

سلوکش سیرِ کشفی دان ز امکانسوی واجب به ترکِ شَیْن و نقصان

بعکسِ سیرِ اوّل در منازلرود تا گردد او انسانِ کامل

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets