خجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستبه زندگانی من فرصت جوانی نیست

من از دو روزهٔ هستی به جان شدم بیزارخدای شکر که این عمر جاودانی نیست

همه به گریهٔ ابر سیه گشودم چشمدر این افق که فروغی ز شادمانی نیست

به غصه بلکه به تدریج انتحار کنمدریغ و درد که این انتحار آنی نیست

نه من به سیلی خود سرخ میکنم رخ و بسبه بزم ما رخی از باده ارغوانی نیست

ببین به جلد سگ پاسبان چه گرگانندبه جان خواجه که این شیوهٔ شبانی نیست

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. ز بلبل چمن طبع شهریار افسوسکه از خزان گلش شور نغمه‌خوانی نیست

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring