Nola dil bilməsə rəmzi-rüxi-cananı dürüst,Kimdir ol kəs ki, bilə məniyi-Quranı dürüst.

Sünbüli-zülfün o gül etsə şikəstə üzünə,Qalmaz əhli-vərəin din ilə iymanı dürüst.

Bülbül övsafi-rüxün qıldı məgər gülşəndə,Qalmadı bağdə bir qönçə giribanı dürüst.

Qönçənin könlü bütün, leyk yox əhdində vəfa,Bülbülün qəlbi sınıq, etdigi əlhanı dürüst.

Dura bilməz üzüvə mah müqabil bir gün,Ayda yüz dəfə əgər kim, ola nöqsanı dürüst.

Bir gecə hüsnüvə oxşatdı özün Ay, odu kim,Elə bir yanı şikəstə olu, bir yanı dürüst.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Demə, Seyyid, ki şikəst eylədi peymanını yar,Hiç bir yar olurmu ola peymanı dürüst?!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love