Öz gülüstanım
Özgə torpağına göz dikməmişəm,Mənə kifayətdir öz gülüstanım.Yolunda hazıram candan keçməyəVətəndir, Vətəndir şöhrətim, şanım.
Qardaş, xəbərdaram güzəranından,Gülləri yad dərən gülüstanından.Canım canındandır, qanım qanından,Yox, dözə bilməyir buna vicdanım.
Qəm-qüssə çəkməzdim bəlkə də bunca,Təbrizi görsəydim bir də doyunca.Vüsal həsrətilə Araz boyunca,Yolları yollara yamayan canım!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/suleyman-rustem-oz-gulustanim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Hər kəs öz xeyrini güdsə dünyadaArada, əlbəttə, məhəbbət olmaz.
Duz-çörəyi itirmə!İnsanın şərəfi, bəzəyi məncə,İnan, nə ipəkdir, nə tirmə, oğlum!
Nəsillər görmüşəmGəzmişəm dünyamızı, dost, qardaş ellər görmüşəm,Vaxt olub dəhşətli yellər, qanlı sellər görmüşəm.
Heç olmazsa...Səhv edir – kim desə dünyamıza mehman kimi ol,Gəl, oğul, gəl bu vətən mülkünə bağban kimi ol.
Poems by other poets · Separation
ای باد صبا حال من خسته ناشاد – با عجز گداییتقریر بکن بر شه آن حسن خدا داد – از بهر خدایی
Yan İndiKönül düşdün bir gözlünün odınaÇək cəza kədər həşrədək yan indi
Qəzəl: Ləbinlə dilləşə bilməz nə gül nə qönçeyi-həmraLəbinlə dilləşə bilməz nə gül nə qönçeyi-həmraQədinlə boylaşa bilməz nə sərvi-naz nə rəna
HəsrətliyəmBir ağır yük daşıyıram,Möhnətliyəm, möhnətliyəm.