Yaylıq
Qoy deyim bu yaylığı niyə əzizləmişəm,Niyə onu biganə gözlərdən gizləmişəm.Nakam məhəbbətimin izi var bu yaylıqda,Sanki ilk sevgilimin özü var bu yaylıqda.Əziz olur mənimçün ildən-ilə bu yaylıq,Eşqimdən söhbət açır gəlib dilə bu yaylıq.Yadımdan çıxarmı heç bir ilk bahar çağında,Axşam, sahil bağında,Son verməkçün qəlbimdə doğan kiçik şübhəyə,“Yalnız səni sevirəm, yalnız səninəm” deyə –Çiynimə söykəmişdi məhəbbətlə başını,Bu yaylıqla silmişdi gözlərinin yaşını.Mənə bağışlamışdı eşqinə şahid kimi,Beləcə oxşamışdı həyəcanlı qəlbimi.Getdi, özüylə birgə gəncliyimi apardı,Dincliyimi apardı.Bədbəxtmi ya xoşbəxtmi olduğunu bilmədim,İllər keçdi, adını ürəyimdən silmədim.Xatirindən çıxsa da mənim bu dediklərimÜrəyini sıxsa da mənim bu dediklərim,Bir acı həsrətlə mən onu anıram yenə,Bu yaylıqdan eşqimin gözləri baxır mənə.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/suleyman-rustem-yayliq
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
İkinci şəkilTəhmas bəyin həyəti. Strajnik gəlib otaqdan Təhmas bəyi səsləyir.*
Üçüncü pərdəDördüncü şəkilHəcərgilin evi. Ev kasıb qaydasında döşənmişdir.*
Dördüncü pərdəYeddinci şəkilTəbrizdə yoxsul Musanın evi. Nəbi yaralıdır. Yataqda uzanmışdır. Həcər və Güllü xala da buradadır. Musa Nəbinin yanında oturub kaman çalır. Nəbi musiqi ahəngi altında danışır.*
Beşinci pərdəDoqquzuncu şəkilGorus zindanı. Səhnənin bir tərəfi kamera, digər tərəfi zindan rəisinin otağıdır. Pərdə musiqi müşayiətilə açılır.*
Poems by other poets · Love
Ləbinlə dilləşə bilməz nə gül nə qönçeyi-həmraQədinlə boylaşa bilməz nə sərvi-naz nə rəna
Cığalı müxəmməs: Ey simbədən, mehri-dərəxşəndə ZüleyxaEy simbədən, mehri-dərəxşəndə Züleyxa,Ey kani-məlahət, ləbi pürxəndə Züleyxa,
EdəydiEy ağalar, bir yarın həsrətin çəkərəm,Nolaydı Tanrı nəsib edəydi.
NeylimBahar oldu, qurı çaylar daşalı,Sökuldu könlümün bəndi, neylim.