Bürümüşdü dörd yanı onun qolu-budağı,Boy-buxunda ucaydı şəhərin evlərindən.Külək əsdi, kökündən qopdu o səhər çağı,Yanındakı ağaclar nəfəs aldı dərindən.

Adamlar səs eşidib axışdılar o yerə,Düşündülər, görəsən onun dərdi nə imiş.Gördülər ki, baş alıb ucalsa da göylərə,Özü nəhəng olsa da, kökü lap üzdə imiş!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets