Əl çəkə bilmirdi tutduğu işdən,Özünə bir sənət seçmişdi bunu:Daim borc alardı tanış-bilişdən,Heç vaxt qaytarmazdı hərif, borcunu.

Belə yaratmışdı onu yaradan,Borc aldı rəngi də heç saralmadı.Bir gün həmişəlik çıxdı aradan,Bircə əzrayıla borclu qalmadı.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets