Ağzı köpüklənir uca kürsüdən,Söyləyir: – Canım da qurbandır sizə.Hazıram bu geniş ürəyimdə mən,Minnətsiz ev verim yüz-yüz evsizə.

Onun boş ürəyi kimə gərəkdir?Deyirlər şəhərdə beş otağı var.Yaş ötüb, vaxt keçib, özü də təkdir,Birinə yer versə ürəyi partlar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets