Varı, yoxu – dibində daş,yanında da daş balası,bu göyüzündən o yanaTanrıyla öyünə-öyünə,sevinə-sevinə axır su.

Axdıqca o bircə-bircə,yumru-yumru, dükcə-dükcə,hər an, hər an, gündüz, gecə«Tanrım, Tanrım», dedikcə,yupyumru bu kainatdaancaq təkcə o, o, təkcə,heç özü bilmədən zalımhamını hamıya sevdirdikcə,yerüzündəən çox sevdirənlərigöyüzündəən çox sevilənlərdən etdikcə,

Sən də sevinirsən, Tanrım.

Sevinirsən, sanki xəbərin yox,hamını o su sevdirir,göyüzündə öz-özünəaçılır o suyun arxı,Sevinirsən, heç çəkməmiştəkdünya boyda qəmi, ahı,milyon ildi göydə tənha, təkbir damla axan suya dasevinirsən, İlahi,

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love