Əlin üstdə çat vermiş «ana» kəlməsi
Yolda öz-özünə danışan adam,danışıb özünə söydürən adam,əlinin üstünə«ana» kəlməsini döydürən adam,min illərə qalmış üzünün gülməsi,görürəm ürəyini çatlamağa qoymamış,əlin üstdə çat vermiş «Ana» kəlməsi.
Evimizin divarındakı çatlar,gecə-gündüz sizi daşıdım ürəyimdə,Bu dünyanın nə zülüm işləri var-üst-üstə düşdüürəyimdəki çatlarla divardakı çatlar.
Evimizin divarındakı çatlar!Üzü sizə sarıydı bütün yazdıqlarımın,Çat vermiş dostlarıSıranıza düzə-düzə,kimin günahı vardı bağışladım sizə.
Dostlar! Sevinin, qanadlanın, uçun!hamımız birgə, həm də tək-tək,eyni dərdləri çəkmişik demək –Heç olmasa bircə yol bu çatlarçünürəyimiz sevinsin barı-günahımız ayrı-ayrı,eynidi, birdi ancaqürəyimizin çatları –
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-bayatli-oder-elin-ustde-cat-vermis-ana-kelmesi
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Dahilik ruhi hadisədir, ağıldan yox, ruhdan gəlir. İlahi hamını dahi yaradır. Milyonlar Allahın onları nə üçün yaratdığını duymur. Dahilər Allahın onları nə üçün yaratdığını duyanlar, İlahinin onlarçün ayırdığı İlahi yolu tapıb gedənlərdir.Heç olmasa yaxşı insan ol.
Umudumun şəhəriGöyüzünün qatlarıynan,Başının bulutlarıynan,
Qəribik, şairim, qəribik, sözümŞairlər qəribdi bu yerüzündəKüçədə, bayırda, evdə, eşikdə,
İndən belə ağlama, uç!İndən belə ağlama, uç,yox olanlar vardı uçdu,
Poems by other poets
Şəxsimə aid bir bədbəxtliklə qara fikirlər edib, düşündüyüm zaman müğləq və qeyri-müəyyən əhvalımı təsvir üçün bilaixtiyar qələmə aldığım şu bir neçə bəndləri dərci-stuni-«Füyuzat» edərək, bir növ sakitləşmək arzusundayam. Çünki demişlər nəql etdikcə dərd azalar.Qaranlıqdır bana dünya.
AçıldıƏqlim başdan getdi, xiyalım çaşdı,Giriban çak oldu, bellər açıldı,
Kim olaFələyin əlindən qılan ah-ü zar,Biri mənəm, biri, ya rəbb, kim ola.
Söhbəti hal əhlinin ruhə təravət verirSöhbəti hal əhlinin ruhə təravət verir,Ruh təravətli, həm cismə zərafət verir.