Gəl, şeir, gəl
Gəl, şeir, gəl,ancaq asta-astadırnaq üstə gəl.Görən olmasın səni,yerini bilməsinlər.İşıqdan gizlənə-gizlənə,qaranlıqla gəl.Özü də bir sözün, bir misraneşidilməsin, şeir.Dilin lal olsun,bizim ana dilimiz...Bizdən daha keçdi,keçdi deyəsən,barı sən qoru,salamat yetir bura özünü.Gəl, kənara atmışam qələmləri,səni onsuz da zamanbarmaqlarımın iziyləyazdırır mənə...
1985
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vaqif-semedoglu-gel-seir-gel
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Çeşmə kitabəsi
Bir əcəb çeşmə Əlaiddin rəvan etmiş idi,Məscidi-Batum civarində nəziri-səlsəbil.
BahariyyəBir belə mövsümdə bahar çağdaHeyf deyil baş qala təpraqda
Deyişmə: Bulaq üstə duran gözəl— Lətif:Bulaq üstə duran gözəl,
Öyün, millət!O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.