Bahar və mən
Bahar nə xoş gəlir, ruha dad verir.Xəyala, duyğuya qol-qanad verir;Var olsun şerimiz, şairlərimiz! –Hər gülə, çiçəyə təzə ad verir.Çıxır dağ döşünə körpə quzular,Tərlanın səsini əks edir sular.Səhər yuxusundan ayıldır məniSinəmə sığınayan böyük duyğular.Könül dinc durmayır, oynayır yenə,Əzəldən aşiqəm həyat şerinə;İlk dəfə oğlumun əlindən tutubÇıxmışam səhərin tərlan seyrinə.Ölümə can vermə ölsən baharda,Könül müqaddəsdir, qalmasın darda;Baharın eşqiylə çıxır yuvadanBalası dalında qarışqalar da.Yaşıl köynəyini geyinir meşə,Yaxama quş kimi qonur bənövşə;Qoy məndən dərs alsın qoca təbiət,O da könlüm kimi gülsün həmişə.Bahar nə xoş gəlir, ruha dad verir,Xəyala, duyğuya qol-qanad verir;Var olsun şerimiz, şairlərimiz! –Hər gülə, çiçəyə təzə ad verir.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/vurgun-bahar-ve-men
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Bizim gənclik bəsləmişdir, böyütmüşdür aslanları.Bu gəncliyin gözlərindən oxuyuruq ilk baharı:
XəyalBir axşam dırmandım bir dağ başına,Vuruldum dünyanın bahar yaşına.
QızcığazAlagöz, sarışın körpəcə bir qızDörd divar içində ağlayır yalqız.
NizamiYoğruldu bütün varlığın ümmidlə hünərdən,Şimşək kimi keçdikcə qaranlıq gecələrdən,
Poems by other poets · Nature and spring
Gənə fəsli-bahar oldu,Yanıb-yanıb ötər bülbül.
GəlmədiBaşma döndüyüm, qurban olduğum,Hara getdi baxtı qara, gəlmədi?
EyləməsinFələk heç kimsəni, yarəb, nigəran eyləməsin,Heç kimi mayili-bir sərvi-rəvan eyləməsin,
Ay ariflərAy ariflər, bir tərlanım uçubdu,Sağ əlimdən sol əlimə alınca.