Mənə dərman, dərman verin, qəlbim yanmasın,Günəş təbim şölə çəkib alovlanmasın…

Üzüqoylu torpaqlarda sürünüm ki, mən,Tərlan könlüm ağ buluda havalanmasın.

Yaşamağın, yaratmağın min bəlası var…Bu dərdimə inanmayan qoy inanmasın.

Məni candan usandıran arsız paxıllar,Rəzalətlə yaşamaqdan heç usanmasın.

Qucaq-qucaq oğurlasın sözümü "dostlar",Barı sənət qüdrətimi onlar danmasın.

Mən deyirəm yurdumuza dastanlar qoşaq,Rəvadırmı qələmdaşlar məni qanmasın?

Bu şerim də bir atəşdir! Qoy bunu ellərBir acizlik, bir şikayət kimi sanmasın!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Homeland