Mən yazmamış bilirəmvə sevinib gülürəmki,xoşuna gəlməyəcək.bu şerim.Yanaqlarınatək xal qoyanların;Bu dünyadanə mənsəbdənnə şöhrətdəndoyanların.Çünki mənnə gülləri, çiçəkləri sayrışantər cunalı yazların,nə sarı simlərisarılıq gətirənağ sədəfli sazların,nə də ki,zurnalı düyünlər şairiyəm.Məngünəşi yarışa çağıranböyük günlər şairiyəm...Yox deyil bizim kəndlərdəətəyinin altında rüşvət alanlar.Yuxulu,yorğunşikayətçiləriget-gələ salanlar;Açılır örtülü pərdə...Sənriyə-sənriyəpiyləndikcəgöbəklərindəki qatlar.Dərisinə siğmayan bürokratlarYox deyil kəndlərdə;Açılır örtülü pərdə...Əgəretmirəmsə səhv,Onlar olurgah "firqəvi",gah bitərəf;Hər ikisi birdir,onlar əlbirdir.Budur, baxmuxbirin yazdığı kağıza,Dolaşır ağızdan-ağıza:Tanıyın SalyandaYıxılıb küp dibində yatanvə hökümət atlarınıyarı qiymətinə satanköhnə çovdar Şirəlini.Qırmızılarıgüllələdiyi zamanaparmışdı top əlini.O, TiflisdəQızıl verib sağaltmışdı topalını...Tanıyın QazaxdaGündüzləribirliyin hesabına yaşayan,Gecələribanditlərəgüllə daşıyanO yöndəmsiz Qulunu;Pirinə təpik atankəndin o yoxsulunu.Tanıyın GəncədəHəftəsi tamam olmamışkənddən şəhərə qaçanbir gənc müəlliməni;heç açmadı bu məni...Söylə şəhər,neçə nəfərdivarlarının arasındagizlənənlər var?!Səsini kəndlərdə qeyb edənlərdən,Söylə, şəhər,neçə nəfər?İnanmıram sənə mən!Edilən cinayətlərinadınıtut onlardan xəbər al!Küçələrə məni də sal,Örtülü düşməndaha qorxuludur.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets