صبح است کمانکش اختران راآتش زده آب پیکران را

هنگام صبوح موکب صبحهنگامه دریده اختران را

بر صرع ستارگان دم صبحماند نفس فسون گران را

یک می به دو گنج شایگان خررغم دل رایگان خوران را

دریاکش از آن چمانهٔ زرکو ماند کشتی گران را

می تا خط ازرق قدح کشخط در کش زهد پروران را

از سیم صراحی و زر میدستارچه ساز دلبران را

دستارچه بین ز برگ شمشادطوق غبب سمن بران را

خورشید چو کعبتین همه چشمنظاره هلال منظران را

زهره به دو زخمه از سر نعشدر رقص کشد سه خواهران را

از باده چو شعله از صنوبرگلنار به کف صنوبران را

نراد طرب به مهره بازیاز دست، بنفش کرده ران را

در گوهر می زر است و یاقوتتریاک، مزاج گوهران را

یاقوت و زرش مفرح آمدجان داروی درد غم بران را

می درده و مهره نه به تعجیلاین ششدرهٔ ستم گران را

هرکس را جام در خورش دهاز سوخته فرق کن تران را

گر قطره رسد به بد دلان مییک دریا ده دلاوران را

دردی و سفال مفلسان راستصافی و صدف توان گران را

شش پنج زنند برتران نقشیک نقش رسد فرو تران را

چو جرعه فلک به خاک بوسیخاکی شده جرعهٔ سران را

خاقانی خاک جرعه چین استجام زر شاه کامران را

وز در دری نثار ساز استشروان شه صاحب القران را

خاقان کبیر ابوالمظفرسر جمله شده مظفران را

در گردن صفدران خزرانافکنده کمند خیزران را

دریا ز کفش غریق گوهراو گوهر تاج گوهران را

با موکبش آب شور دریاماند عرق تکاوران را

باکو به دعای خیرش امروزماند بسطام و خاوران را

باکو به بقاش باج خواهدخزران و ری و زره گران را

شمشیرش از آسمان مدد یافتفتح دربند و شابران را

گشتاسب معونت از پسر خواستکاورد به دست دختران را

این قطعه کنم به مدح تضمینکاستاد منم سخنوران را

Sübh ulduzlara çəkibdir kaman,Lətif əndamlılar odlanıb ondan.Səhər süfrəsinə sübh oturanda,Ulduzlar didərgin düşdü bir anda.Elə bil, əfsundu nəfəsi sübhün,Dəycək, ulduzları sarsıtdı bütün!Müftə yeyənlərin bağrına od sal,İki xəzinə ver, bir qədəh mey al!Sal qızıl qədəhi küpədək meyə,Qədəhin oxşasın ağır gəmiyə.Doldur qədəhini son xəttinədək,Tərki dünyalığın üstünə xətt çək!Gümüş sürahidə mey qızılından,Düzəlt dilbərlərə zərif ərməğan!Gözəl hədiyyədir şümşad yarpağı,Büllur buxaqlara az boyunbağı.Dünyanı bəzəyən Günəşin özü,Hilalqaşlılardan çəkməmiş gözü.Zöhrə mizrabını vurur çənginə,Nəşin qızlarını oynadır yenə.Sənubər şöləsi saçan badədən,Gözəllər əlində nar gülü gör sən!Şadlıq məclisinin nərd oynayanı,Əlini çırpmaqdan göyərmiş yanı.Meyin cövhərində yaqut, qızıl var,Səhhəti pozulan min şəfa tapar.Qızılı, yaqutu fərəh gətirər,Mey can dərmanıdır, dağıdar kədər.Mey gətir, daşı düz, yolları bağla,Bağla, şeşxanada zalımı saxla!Ölçü bil hər kəsə mey verən zaman,Sən çalış, fərqləndir yaşı qurudan.Bədxaha bir qətrə vermişsən əgər,İçirt xeyirxaha dəryalar qədər!Xıltı müflisə ver saxsı qədəhdə,Nəcibə saf şərab cami-sədəfdə!Cüt şeşi atanda sahib məqamlar,Zəri cüt yek atar yoxsul adamlar.Başçılar oturub mey içən zaman,Ayaq öpməsinə enər asiman!Xaqani istər ki, çata kamına,Mey süzə xaqanın qızıl camına.Dünya hökmdarı Şirvanşah üçün,Şerin incisindən bir dəmət düzsün.Böyük xaqanımız Əbülmüzəffər,Zəfər çalanların önündə gedər.Xəzran ordusuna qələbə çalmış,Boynuna Xizəran kəməndi salmış.Əlindən dəryalar göhərlə dolmuş,Gövhər taclıların gövhəri olmuş.Dənizin şor suyu aranmış həmən,Saf igidlərinin alın tərindən.Bakı duasını unutmaz bir an,Olub sayəsində Bəstan, Xavəran!

Rey ilə Xəzranı, Zirəgəranı,Bakı istər etsin şahın qurbanı.Göylər qılıncına göstərdi mədəd,Fəth oldu əliylə Şəbəran, Dərbənd.Güştasb öz oğlundan istədi kömək,Qızları elinə gətirdi tək-tək.Mədhinə yazdığım bu qitədən sən,Bilərsən, şairlər ustadıyam mən!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Wine and the tavern