داد مرا روزگار مالش دست جفابا که توانم نمود نالش از این بی وفا

در سرم افکند چرخ با که سپارم عنانبر لبم آورده جان با که گزارم عنا

محنت چون خون و گوشت در تنم آمیخته استتا نشود جان ز تن، زو نتوان شد رها

برنتوانم گرفت پرهٔ کاهی ز ضعفگرچه به صورت یکی است روی من و کهربا

گر ز غمم صد یکی شرح دهم پیش کوهآه دهد پاسخم کوه به جای صدا

پای نهم در عدم بو که به دست آورمهم نفسی تا کند درد دلم را دوا

این همه محنت که هست درد دو چشم من استهیچ نکوعهد نیست کو شودم توتیا

هیچ نکرده گناه تا کی باشم به گویخستهٔ هر ناحفاظ بستهٔ هر ناسزا

از لگد حادثات سخت شکسته دلمبسته خیالم که هست این خلل از بوالعلا

پیش بزرگان ما آب کسی روشن استفعل سگ گنجه است قدح خر روستا

خود به ولوغ سگی بحر نگردد نجسخود به وجود خری خلد نیابد وبا

این چو مگس می‌کند خوان سخن را عفنوان چو ملخ می‌برد کشتهٔ دین را نما

من شده چون عنکبوت در پی آن در بدربانگ کشیده چو سار از پی این جا بجا

یارب خاقانی است بانگ پر جبرئیلخانه و کاشانه‌شان باد چو شهر سبا

هم بنماید چنین هم شود از قدر صدردرد ورا انحطاط رنج ورا انتها

عازر ثانی منم یافته از وی حیاتعیسی دلها وی است داده تنم را شفا

آستر نطع اوست قبله‌گه آسمانمنتظر جمع اوست قبله‌گه مصطفی

گر دو شود قبله‌مان بس عجبی نی از آنکاو به شماخی نهاد کعبهٔ دیگر بنا

در ازل آن کعبه بود قبلهٔ دین هدیتا ابد این کعبه باد قبلهٔ مجد و علا

ای فضلا پروری کز شرف نام تومدعیان را درید قافیهٔ من قفا

تا به نوای مدیح وصف تو برداشتمرود رباب من است رودهٔ اهل ریا

بهر خواص تو را مائدهٔ خوش مذاقساختم از جان پاک بنگر و در ده صلا

هست طریق غریب اینکه من آورده‌اماهل سخن را سزد گفتهٔ من پیشوا

خصم نگردد به زرق هم سخن من از آنکهمدم بلبل نشد بوالعجب از گندنا

گر ز درت غایبم جان بر تو حاضر استمهره چو آمد به دست مار به کف گو میا

بر محک رغبتم بیش مزن بهر آنکرد شدهٔ عالمم قلب همه دست‌ها

نقش کژ من مبین خاصه که دانسته‌ایسر لان تسمع خیر من ان تری

نایدت از بود من هیچ غرض جز سخننیستم از مدح تو هیچ عوض جز دعا

بر در صدر تو باد خیمه زده تا ابدلشکر جاه و جلال موکب عز و علا

شهر بد اندیش باد خاصه شبستان اوموقف خسف عظیم موضع مرگ فجا

Mənə ömrüm boyu dövran eləyib çoxlu cəfa,Kimə mən ərz eləyim: görməmişəm onda vəfa.

Fələyin qanlı əli başıma saldıqda yüyən,Boğaza gəldi canım, dərdimi açım kimə mən.

Ət ilə qan kimi cismimdə tutub yer möhnət,Çıxmasa can bədənimdən, o da çıxmaz, əlbət.

Kehrəba ilə üzüm olsa da bir rəngdə, həmənYox gücüm bir samanı qaldırım, artıq yerdən.

Dərdimin yüzdə birin mən dağa söylərsəm,-inan,Dağ cavabımda çəkər ah ki, budur əksi-sədan.

Kaş öləm, son qoyula zillətimə, möhnətimə,Bəlkə qəlbi yananım orda çıxa qismətimə.

Mənə göz dağıdı dərdim, sən inan sözlərimə,Demə ki, yox əlacı, tutiya ol gözlərimə.

Xəstəyəm, kimsəsizəm, yoxdu ürəkdən yananım,Bir günahım yox ikən, mən niyə böylə dolanım?

Qəlbimi qırdı, məni əzdi fəna hadisələr,Bəlkə də qaynatamın işləri çox verdi zərər...Cəbrailin qanadında səsimi, ya rəb, eşit!O Səba şəhri kimi yurdlarını viran et!

Sədr Xaqaniyə lütfilə havadar olsun,Son qoyulsun qəminə, sədr ona qəmxar olsun!

Mənəm ol Azəri-sani, o, könüllərdə İsa.O, həyat verdi mənə, dərdlərimə qıldı dəva.

Asiman fərşi olub astarı səccadəsininMustafa qibləsidir onda da qiblə, bu yəqin.

Qibləmiz olmuş iki, baxma təəccüblə buna,O, edibdir Şamaxı içrə yeni Kəbə bina.

Əvvəl o Kəbə idi doğruçu yol göstərənim,Əbədi qibləm ola kaş bu təzə Kəbə mənim.

Füzəla məskənidir indi şərəfli bu diyar,Müddəi hər nə desə, sözlərim ağzın qapayar.

Şairin təbi dilər vəsfinə bir nəğmə yaza,Tel - riya əhli bağırsağları olsun, bu saza.

Hüsnünə şer desəm, qəlbimi verrəm sözə mən,Bil ki, şer süfrəmizə söz düzərəm tər-təzə mən.

Bəzədim bir yeni üslubla sənət aləmini,Kimdə var şerə hünər, təqlid edər onda məni.

Düşmənim olmuş o kəs ki, sözə qiymət qoymaz,Nə rəva, bülbül ilə qarğa ola həmavaz.

Gəlməsəm də qapına, səndə qalır qəlb ilə can,Möhrə ki, səndədir, artıq nəyə lazımdır ilan?

Bir daha sən məhəyə vurma sədaqətdə məni!Qəlp bir pul kimi aləm tanıyıb, rədd edəni.

Desələr: nöqsanı var, baxma bu laqqırtılara,Bu sənə bəllidi ki, görmək hara, söhbət hara.

Şerdən özgə mənim yox hünərim, bəlli sənə,Diləyim səndən odur təkcə: dua eylə mənə!

Bircə arzum budu ki, şövkətü-şənin ucala,Qismətin dövlət ola, hörmət ola, izzət ola.

Ola duşmənlərinin məskəni o qanlı diyar,At çapar orda ölümlər, ya da ki, Gün tutular.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets