بترس از بدِ خلق خاقانیاولیکن ز بد دِه امان خَلق را

وفا طبع گردان و ایمن مباشز غدری که طبع است آن خلق را

دروغی مران بر زبان و مدانکه صدقی بوَد بر زبان خلق را

در افعالِ خلق آشکارا شودقضائی که آید نهان خلق را

هم از خلق سَر برزند از زمینبدی کاید از آسمان خلق را

بَدِ خلق هرچت فزون‌تر رسدنکوئی فزون‌تر رسان خلق را

همه دوستی ورز با خلق لیکبه دل دشمنِ خویش دان خلق را

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets