خیز و به ایام گل بادهٔ گلگون بیار
خیز و به ایام گل بادهٔ گلگون بیارنوبت دی فوت شد نوبت اکنون بیار
دست مُقامر ببوس نقش حریفان بخوانبزم صبوحی بساز نقل دگرگون بیار
شاهد دل ناشتاست درد زبان گز بدهمطرب جان خوش نواست نغمهٔ موزون بیار
شرط صبوحی بود گاو زر و خون رزخون سیاوش بده، گاو فریدون بیار
پیش که یاوه شوند خرد وشاقان چرخبر بر گل عارضان ساغر گلگون بیار
باده به کم کاسگان تا خط بغداد دهبهر لب خاصگان یک دو خط افزون بیار
غصهٔ ایام ریخت خون چو خاقانییشو دیت خون او زان می چون خون بیار
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-192
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Wine and the tavern
چنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Dur uru, ey saqi, billah, xoşxiramDur uru, ey saqi, billah, xoşxiram,Cami-Cəmdən nuş edüb sərxoş həram.
İtmişdi dili-qəmzədə viranələr içrəİtmişdi dili-qəmzədə viranələr içrə,Səd şukr ki, tapdım onu meyxanələr içrə.
غنچهای گفت به پژمرده گلیکه ز اَیّام، دلت زود آزرد