مه نجویم، مه مرا روی تو بسگل نبویم، گل مرا بوی تو بس

عقل من دیوانهٔ عشق تو شدبندش از زنجیر گیسوی تو بس

اشک من باران بی‌ابر است لیکابر بی‌باران خم موی تو بس

آینه از دست بفکن کز صفاپشت دست آئینهٔ روی تو بس

رنگ زلفت بس شب معراج منقاب قوسینم دو ابروی تو بس

طالب ظل همائی نیستمسایهٔ دیوار در کوی تو بس

آسمان در خون خاقانی چراستکاین مهم را نامزد خوی تو بس

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love