ای باد صبح بین که کجا میفرستمت
ای باد صبح بین که کجا میفرستمتنزدیک آفتاب وفا میفرستمت
این سر-به-مُهر-نامه بدان مهربان رسانکس را خبر مکن که کجا میفرستمت
تو پرتوِ صفائی از آن بارگاه انسهم سوی بارگاه صفا میفرستمت
باد صبا دروغزن است و تو راستگویآنجا به رغم باد صبا میفرستمت
زرّینقبا زره زن از ابر سحرگهیکآنجا چو پیک بستهقبا میفرستمت
دست هوا به رشتهٔ جانم گره زده استنزد گرهگشای هوا میفرستمت
جان یک نفس درنگ ندارد، گذشتنی است!ور نه بدین شتاب چرا میفرستمت؟
این دردها که بر دل خاقانی آمده استیک یک نگر، که بهر دوا میفرستمت
Gör, haraya göndərirəm mən səni, ey badi-səhər,
Get, o vəfa günəşinə tez yaxınlaş sən birtəhər.
Ağzı bağlı bu naməni yetir sən o mehribana,
Ancaq hara getdiyini heç bir kəsə vermə xəbər.
O ünsiyyət aləmindən gələn səfa cilvəsisən,
Yenə gedib, o ünsiyyət aləminə eylə səfər...
Elciliyə layiq bilib, göndərirəm səni, lakin,
Qızıldan bir don geyərək, buludlardan eylə həzər.
Həva-həvəs öz əlilə düyün vurmuş can telimə,
Göndərirəm səni, açsın düyünümü o füsungər.
Bir an belə dayanmadan, kecib gedir ömür, aman,
Yubanmadan, təcili get, ona söylə: - A simbər.
Xaqaninin qəlbindəki nəhayətsiz dərdü qəmə,
Dərman verib, olac elə, özün ona yetir nəzər!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-44
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Tərif edim Nuxa yerin yerləri gülşən kimidir,Söyləyib danışmağı hər biri bir can kimidir,
Təcnis: Tanrı üçün əlac elə dərdiməTanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.
Varımdı sinədə dərdü qəmi-nəhan, ölürəmVarımdı sinədə dərdü qəmi-nəhan, ölürəm,Fəda olum sənə, gəl eylə imtəhan, ölürəm.
Buludlar nə yaman gözəl olurmuşKomamız meşənin qalın yerində,Dağda salamlardı hər günü babam.