جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفت
جو به جو عشقت شمار دم زدن بر من گرفتجو جوَم کرد و چو بشنید آه من بر من گرفت
آهی از عشقت درون دل نهان میداشتمچون برون شد بیمن او راه دهن بر من گرفت
عشقت آتش در من افکند و مرا گفتا منالنالهٔ آتش به گاه سوختن بر من گرفت
دل به دست خویشتن شد کشته در پای غمتخود به خود کرد این و جرم خویشتن بر من گرفت
عشق میخواهد که چون لاله برون آیم ز پوستمن چو گل بودم درون پیرهن بر من گرفت
گفتم آخر درد خاقانی دوا یابد به صبرچون طبیب عشق بشنید این سخن بر من گرفت
Sənin eşqin xırda-xırda nəfəsimi kəsdi, yar!
Öz ahımla öz sinəmdə açdı dərin yaralar.
Eşqin ilə gizli bir ah saxlayırdım ürəkdə,
O ah qalxıb boğazıma, məni qəhərlə boğar.
Eşqin salıb canıma od, mənə dedin: - Ağlama!
Sızıldayan oddur, ancaq eşqin məni qınayar.
Öldürərək öz-özünü könül sənin qəmində,
İndi məni yaxalayıb deyər: - Sənsən günahkar.
Eşq istər ki, lalə kimi çıxım tamam qabıqdan,
Qızıl gültək, göynəyimdə tutmaq istərkən qərar.
Dedim: - Səbir əlacmıdır Xaqaninin dərdinə?
Bunu mənə eyib tutdu eşqə vaqif olanlar.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-73
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Məndən yüz döndərən zalım bivəfa,Səni görüm bir azara gələsən,
QurbanBu gün bir qönçə ləb yarı sevmişəm,Dəhanında tuti dillərə qurban,
On səkkiz yaşında...Çatır son mənzilə ömrün karvanıƏlli il yol gəldik bu səhrada biz.
Mən Qara dənizə aşiq olmuşamDostum Fəraməz Maqsuda*Hər kəs bir gözələ bağlayır könül,